Powidoki _ ბოლო ფილმი

2017 წლის BIAFF კინოჩვენებები დასასრულს მიუახლოვდა…. ბოლო ფილმი, რომელიც წელს ფესტივალის ფარგლებში ვნახე და რომელზეც მინდა გესაუბროთ, BIAFFკინოჩვენებების  ამ წლის ბოლო ფილმიც გახლავთ. სამწუხაროდ, ანარეკლი” (Afterimage) რეჟისორისთვისაც უკანასკნელი ფილმია. 

hqdefault

MV5BMjA2ODE4NTMyMV5BMl5BanBnXkFtZTcwMTM4Njg4OA@@._V1_SY1000_CR0,0,706,1000_AL_

საოცარია,  90 წლის ასაკში ანჯეი ვაიდა (Andrzej Wajda_1926_2016 წწ.)  იყო ისეთივე ძლიერი, დამაჯერებელი და კონკურენტუნარიანი,  როგორც ის იყო 50 წლის ასაკში.  მისი საბოლოო ფილმი აღმოჩნდა ნამდვილი გამოწვევა სხვა მსგავს სცენარზე მომუშავე რეჟისორებისთვის და უკონკურენტო მსგავსი შინაარსის ფილმებში. ანჯეი მულარჩიკის (Andrzej Mularczyk) შესანიშნავი სცენარი, განსაკუთრებული კინემატოგრაფია და ბოგუსლავ ლინდას (Boguslaw Linda) ნიჭიერება ქმნის საოცრად შეკრულ სურათს. როგორც უკვე აღნიშნეს კინოს კრიტიკოსებმა, ბოგუსლავ ლინდა იყო სწორად დადებული ფსონი.  მისი სახის მიმიკა, მკაფიო დიალოგები და კადრის ეფექტური ცვალებადობა ხდის ფილმს უფრო დასამახსოვრებელს.

Continue reading “Powidoki _ ბოლო ფილმი”

Advertisements

ჩიტები აღარ გალობენ კიგალიში

     გადაღებები კრჟიშტოფ კრაუსმა Krzysztof Krauze 2005 წელს  “კრისტალ გლობუსთან KVIFF” ერთან დაიწყო.  2014 წელს კი გადაღებების პროცესი ტრაგიკული გარემოებების გამო რამოდენიმე წლით შეწყდა. მიზეზი ფილმის რეჟისორის_ კრჟიშტოფ კრაუზის და კინემატოგრაფის_ კრისტოფ პატკის დაღუპვა გახლავთ. რეჟისორის სიკვდილის შემდეგ ფილმი მისმა მეუღლემ და დიდი ხნის პარტნიორმა, იოანა კოს-კრაუზემ  Joanna Kos-Krauze  დაასრულა. იოანას თქმით, სწორედ თემის სიმძიმიდან გამომდინარეობს, რომ ქმრის გარდაცვალების შემდეგ გადაწყვიტა ფილმზე მუშაობა და მისი დასრულება.

     რეჯისორსა და სცენარისტს კშიშტოფ კრაუზეს Krzysztof Krauze (1953, ვარშავა – 2014, პოლონეთი) რეჟისურაში საერთაშორისო წარმატება მოუტანა ფილმმა – „ჩემი ნიკიფორი“ (My Nikifor 2004),  რომლის სცენარის თანაავტორი მისი მეუღლე იოანაც გახლავთ. ფილმს არაერთი ჯილდო აქვს მოპოვებული, როგორებიცაა: ბროლის გლობუსი, საუკეთესო რეჟისორი, საუკეთესო მსახიობი ქალის ჯილდო კრისტინა ფელდმანისთვის KVIFF-ზე  2005 წელს და ოქროს ჰიუგო ჩიკაგოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე. წყვილმა ასევე ერთად იმუშავა სხვა არანაკლებ წარმატებული ფილმების რეჟისურასა და სცენარზე: „მხსნელის მოედანი“  (Saviour Square, 2005 – ოქროს ლომი პოლონეთის კინოდაჯილდოებაზე გდინიაში, მონაწილეობდა 2007 წლის KVIFF-ში) და „პაპუშა“ (Papusza  2013 – განსაკუთრებული ხსენება 2013 წლის KVIFF-ზე).

     კშიშტოფ კრაუზეს მეუღლე იოანა კოსკრაუზე  Joanna Kos-Krauze (1972 წ. პოლონეთი) არის რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი, პოლონეთის რეჟისორთა გილდიის პრეზიდენტი, ევროპის და პოლონეთის კინოაკადემიების წევრი. კინემატოგრაფიაში პროფესიონალური გამოცდილება 90-იანი წლების შუა პერიოდში, გადამღებ ჯგუფთან მუშაობითა და მსახიობთა შერჩევის ხელმძღვანელობით მოიპოვა.  მის კარიერაში გარდამტეხი როლი ითამაშა პროექტებმა, რომელიც მეუღლის გაცნობის შემდეგ განახორციელა.

Continue reading “ჩიტები აღარ გალობენ კიგალიში”

Clair Obscur_კიდევ უფრო ახლოს

ბათუმის საერთაშორისო კინოფესტივალის (BIAFF 2017) კინოჩვენებების განრიგს გადავხედე და  22 სექტემბრის საღამო მომხვდა თვალში…. რატომღაც ავიჩემე კარგი ფილმი ჩანს და წავიდეთ გოგოებო, ვნახოთ თქო. სულ ვამბობდი კარგი ინტუიცია მაქვს, მეც დამეჯერება ხანდახან რამე თქო და აი ისიც…. 🙂 ფილმი მართლაც საინტერესო ჩანს. წარდგენიდანაც ეტყობა და თან თრეილერი მაქვს ნანახი და ვიცი  🙂  ჩემს გვერდით ორი ხანში შესული, ნახევრად რუსულად მოლაპარაკე ქალბატონი ზის და თან კოწახურის თუ პიტნის “კანფეტი” აქვთ, რომელსაც ისეთი საშინელი სუნი აქვს ძლივს ვიკავებ თავს, რომ არ ვუთხრა რამე. თუმცა ეს ხომ უზრდელობაა, თან მე რა უფლება მაქვს ჩავერიო, იქნებ მოსწონთ ეს “თავის ამატკიებელი სუნი”.  გადავჯდე?… გავიფიქრე და შევათვალიერე აპოლოს დარბაზი…. მაგრამ რად გინდა, არაა ადგილები…. ძალები მოვიკრიბე, თან უკვე დაიწყო კიდეც….  🙂 MV5BOTRkZDdkM2QtMWQ5Yi00Mzg1LWI3NzMtMmY3ODg2ZTIzNDdhXkEyXkFqcGdeQXVyMjQ3NzUxOTM@._V1_SY1000_CR0,0,700,1000_AL_

იასიმ უსტაოღლუს  (Yesim Ustaoglu) შუქ-ჩრდილი (Clair Obscur)  2016 წლის ძალიან ემოციური ფილმია, რომელშიც მთავარი გმირები საკუთარ თავს შეგნებულად თუ გაუცნობიერებლად ფიზიკურ და სულიერ თვითდაზიანებას აყენებენ. ეს არის ფილმი თურქეთში ქალების შესაძლებლობებსა და შეზღუდვებზე.  ხშირად მათი უფლებების დარღვევით, მათ ცხოვრებაში ჩარევით ისინი ძალადობის და შეურაცხყოფის პირისპირ ხვდებიან. ფილმის გამოსახულება ასახავს აუარებელ ემოციებს მშვიდი ზღვის ტალღების ფონზე.   ისტორია ორ თურქ, სრულიად ერთმანეთისგან განსხვავებულ ქალზეა.

Continue reading “Clair Obscur_კიდევ უფრო ახლოს”

საბედისწერო გამოწვევა

takeoff_07მშობლების გარგაცვალების შემდეგ ათენა აუტანელ დეპრესიაშია. მისი ფსიქიკური მდგომარეობა თანდათან თითქოს არამდგრადი ხდება.  თავის მოკვლის მცდელობის შემდეგ კი მისი ძმა, ფაიზი და მეგობრები მაშიჰი და ჰამზეჰი  ათენას გამოჯანმრთელებაზე ზრუნავენ. მაგრამ გოგონას მხოლოდ ირანიდან წასვლა და სხვა ქვეყანაში ახალი ცხოვრების დაწყება სურს.  ოთხი ახალგაზრდა მეგობრის ცხოვრება მოსაწყენი, ჩვეულებრივი რითმით მიმდინარეობს. თუმცა ყველაფერი იცვლება, როცა 5 წლით გემზე წასული შირზადი თეირანში ბრუნდება. ისინი იწყებენ თამაშშ “სიმართლე და მოქმედება truth-and-dare”,   ბოთლის დატრიალების შემდეგ თამაშიდან გასვლა უკვე გვიანია….

تیک-آف

ხუთი მეგობარი საინტერესო, მაგრამ ამავდროულად სახიფათი გამოწვევებს იღებს ერთმანეთისგან. თამაში თანდათან რთულდება და მათ უფრო და უფრო ძნელად შესასრულებელი, ხშირად კი კანონის საწინააღმდეგო დავალებები/გამოწვევები აქვთ. მაყურებელი თანდათან იგებს მეგობრების ინტრიგებით დატვირთულ ცხოვრებას. 

“ყველას გამოწვევა მოისმინა და კულისებიდან ადევნებდა თვალს შესრულების პროცესს, თუმცა ათენას გამოწვევა არასდროს მიუღია”….

Continue reading “საბედისწერო გამოწვევა”

DAHA – ფილმად ქცეული რეალობა

ცნობილი თურქი მსახიობი და რეჟისორი არიფ ონურ საილაქი  დაიბადა ანკარაში, 1977 წელს. სწავლობდა საჯარო პოლიტიკის ადმინისტრირებას და ფიზიკას ტექნიკურ უნივერსიტეტში the Middle East Technical University (METU). თუმცა, მან დატოვა უშედეგო არჩევანის შესწავლა. ერთ დღეს, მან დაინახა უნივერსიტეტის თეატრალური კლუბის (Iletisim Fakultesi, Ikinci Kampus Sahnesi) პოსტერი, რის შემდეგაც ბილკენტის უნივერსიტეტის (Bilkent University) თეატრალური დეპარტამენტის გამოცდა ჩააბარა. სწავლის დროს მან მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე თეატრალურ სპექტაკლში, კერძოდ ნაზიმ ჰიკმეტის სპექტაკლ “Her Seye Ragmen”.   მან ასევე დაიწყო მსახიობობა სატელევიზიო ფილმებისთვის და მინი სერიალებისთვის: MV5BODc1NmY2NTUtNDM4OC00MTcyLWE3MmQtYjQxYTM2YjkzNjJkXkEyXkFqcGdeQXVyNjA1MjM0NDA@._V1_SY1000_CR0,0,1498,1000_AL_

Yuvadan kus uctu (2003),

Ask buraya ugramiyor (2004),

Ne seninle ne sensiz (2005),

Hisarbuselik (2005),

Yabanci Damat (2006)  

Kod Adi (2006-2007). 

მოგებული აქვს საუკეთესო მსახიობის ჯილდო  Ozcan Alper-ის ფილმში  “შემოდგომა”(Sonbahar,2008) Altin Koza-ს ფილმის ფესტივალზე.

Ay Yapim-ის ფილმი „მეტი“ (DAHA) ონურ საილაქის პირველი სარეჟისორო ნამუშევარია, რომელიც ჰაქან გიუნდაის ამავე სახელწოდების საერთაშორისო ბესტსელერს ეფუძნება.

Continue reading “DAHA – ფილმად ქცეული რეალობა”

სიამაყით დაკრული ტაში ანუ BIAFF 2017-ის გამარჯვებულები

ერთი ლამაზი BIAFF კვირაც დასრულდა 😦  დღე, რომელსაც  ყველაზე დიდი ინტერესით ველოდით, თუმცა როგორც ყოველთვის არავის სურდა ესე მალე დამდგარიყო.  ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალურ ცენტრში ბათუმის საერთაშორისო საავტორო კინოფესტივალის (BIAFF2017) დახურვის ცერემონია გაიმართა.

21557461_10212736145892972_1754052576572829289_n (1)BIAFF 2017-ის მხატვრული ფილმების საერთაშორისო კონკურსის სექციის ხუთკაციანმა ჟიურიმ მოჰსენ მახმალბაფის (ჟიურის თავჯდომარე, ირანი;დიდი ბრიტანეთი), სიდიქ ბარმაკის (საფრანგეთი), ბორის შულმანის (შვედეთი), დიანა აშიმოვას (ყაზახეთი) და ნუცა ალექსი-მესხიშვილის (საქართველო) მონაწილეობით გამოავლინა გამარჯვებულები.

 “BIAFFზღვის ცხენი” სამ საკონკურსო სექციაში -საერთაშორისო მხატვრული, დოკუმენტური და მოკლემეტრაჟიანი ფილმებისთვის შემდეგნაირად განაწილდა :
ჟიურის სპეციალური პრიზი გადაეცა მარიამ ხაჭვანის ფილმს „დედე“ (საქართველო/კატარი, 2017, 97 წთ) და სალი პოტერის ფილმ „წვეულებას“ (“Party” – დიდი ბრიტანეთი, 2017, 71 წთ.)

Continue reading “სიამაყით დაკრული ტაში ანუ BIAFF 2017-ის გამარჯვებულები”

გადაკვეთილი სამყაროს ზღვარი

ბლოგი შეიცავს სპოილერს

e10d39da16a529664774ca80243a11f9იუპიტერის მთვარე (Jupiter’s Moon) BIAFF2017 -ზე ნაჩვენები ერთერთი გამორჩეული ფილმია. თრეილერის ნახვის შემდეგ მოუთმენლად ველოდებოდი ფილმს, თუმცა….ჩაიშალა 😦 რამაც იმედი არამარტო მე, არამედ მთლიანად ბათუმში შეკრებილ კინომოყვარულებს გაგვიცრუა…. მაგრამ ბიაფფი (საავტორო კინოს ბათუმის საერთაშორისო ფესტივალი) რისი ბიაფფია, რომ ფილმი უჩვენებლად, ხალხი კი ინტერესში დაეტოვებინა და 2017 წლის კინოჩვენებების ბოლო დღეს “იუპიტერის მთვარე”  სრულიად გადავსებული აპოლოს დარბაზის ეკრანზე გამოჩნდა.  🙂

არიან დაშნი არის სირიის ლტოლვილი, რომელიც მამასთან და სხვა ლტოლვილებთან ერთად უნგრეთის საზღვარზე უკანონოდ გადასვლას ცდილობს. თუმცა მესაზღვრეებს ეს ამბავი შეუმჩნეველი არ რჩებათ და მათ ცეცხლს გაუხსნიან. წყალში ჩავარდნილი ახლობლები კარგავენ ერთმანეთს და გაქცევის გარდა სხვა გზა არ რჩებათ. ამ დროს პოლიციის ოფიცერი ლოზლო  3-ჯერ ესვრის ბიჭს, რის შემდეგაც იწყება მთელი მისი დაუჯერებელი ისტორია.

Continue reading “გადაკვეთილი სამყაროს ზღვარი”

RBSS_საფრთხეს აქვს განსაკუთრებული გემო

მეთიუ ჰეიმანი Matthew Heineman 2015 წელს  გავიცანი, როდესაც მისი ფილმი  “კარტელის მიწა” Cartel Land  ვნახე.  ფილმი ოსკარზე იყო ნომინირებული, ხოლო სანდენსის ფესტივალზე ემი მოიპოვა სამ ნომინაციაში, მათ შორის საუკეთესო რეჟისურის და მხატვრული სურათისთვის. 

ჩემთვის ძალიან სასიხარულო იყო ის ფაქტი, რომ წლების შემდეგ ბათუმის საავტორო კინოფესტივალი  მაძლევდა საშუალებას ამ გენიალური რეჟისორის შემოქმედება დიდ ეკრანზე მენახა.  ფილმი კიდევ ერთხელ ადასტურებს რეჟისორის  გამოცდილებას, ეს არის  მნიშვნელოვანი,  სახიფათო, მაგრამ აუცილებელი გზავნილი საზოგადოებისთვის. დოკუმენტური ნამუშევრის ყველა დეტალი  რეალურ ფაქტებს ეფუძნება  და აღწერს იმ საშინელ ბრძოლას, რაშიც ჩართულები არიან ახალგაზრდა ჟურნალისტები.

ფილმი  City of Ghosts (2017) იწყება სირიის ქალაქ რაქაში 2012 წელს და ჩვენ ვხედავთ, რევოლუციის დასაწყისს ასადთან მიმართებაში.

Continue reading “RBSS_საფრთხეს აქვს განსაკუთრებული გემო”

ჯოჯოხეთიდან ჯოჯოხეთში

 

ბლოგი შეიცავს სპოილერს

BIAFF2017ის კინოჩვენებების მეოთხე დღეს აპოლოს  ეკრანზე “Ay Yapimის კიდევ ერთი წარმატებული ნამუშევარი მეტი” (DAHA) გამოჩნდა. კინოჩვენებების განრიგის ნახვის წამიდან ვიცოდი, რომ ცნობილი და საყვარელი რეჟისორის, ონურ საილაკის  ფილმი იმედებს არ გამიცრუებდა. მხატრული ფილმის რეალობა იმაზე მეტად გასაოცარი აღმოჩნდა ვიდრე ველოდი და ის 115 წუთი ჩემთვის ერთდროულად იყო სიბრაზის, ზიზღის, თანაგრძნობის, სიგიჟის და მოლოდინის მომენტი. ეს იყო ყველაფერი გარდა იმედგაცრუების.  მეტი” (DAHA) არის ამბავი ბიჭის, რომელიც იზრდება მსოფლიოში, სადაც არ არის ადგილი უდანაშაულოებისთვის.

MV5BN2FlMzA3NWUtMTQ3Ni00NzJiLThmMWYtMTNlYTcxZGJjZjI2XkEyXkFqcGdeQXVyNjA1MjM0NDA@._V1_SX1777_CR0,0,1777,744_AL_

Continue reading “ჯოჯოხეთიდან ჯოჯოხეთში”

20 წლიანი მოლოდინი

ბლოგი შეიცავს სპოილერს

1996 წელს ირანელმა რეჟისორმა დაწერა და გადაიღო საკუთარი გამოცდილების ნახევრად ავტობიოგრაფიული დოკუმენტური ფილმი.  მოჰსენ მახმალბაფის Mohsen Makhmalbaf  უმანკოების მომენტი(A Moment of Innocence) 78 წუთიანი კომედიაა.  მიუხედავად იმისა, რომ ფილმი ირანში აკრძალული იყო, დასავლელი კრიტიკოსები ძალიან კარგი შეფასებები დაიმსახურა. კინოთეატრ “აპოლოში”  BIAFF2017-ის კინოჩვენებებზე ფილმის წარდგენის დროს რეჟისორმა მოგვიყვა ამბავი, რომელიც მას 17 წლის ასაკში რეალურად გადახდა და რაზეც შემდგომ ეს ფილმი გადაიღო. Mohsen Makhmalbaf

როდესაც რეჟისორი 17 წლის იყო, შაჰის რეჟიმის წინააღმდეგ იბრძოდა,  გადაწყვიტა ბანკის გაძარცვა და ფულის გაჭირვებული ხალხისთვის დარიგება. პოლიციელისთვის იარაღის წართმევის მცდელობის დროს კი შემთხვევით დანით დაჭრა ის, რის გამოც დააპატიმრეს და რამდენიმე წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა.

Continue reading “20 წლიანი მოლოდინი”